Reverendissime Musae, mea carmina placent,
Namque tanta deducuntur virtus, ut omnia faciat;
Vos, quibus omnis ars sine fine renascitur,
Nobiles studium dilectumque decus habetis.
Illustres patriae lucem incolis inlustratis,
Pervolans tempore caelestia carmina regunt;
Mox omnia viresque tuas, Musae, videmus,
Qui studiorum templa peragrantes, amant.
Tuos enim sacris saccordiis opus erit,
In quibus dulce fides et pietas decora manet;
Et tua sacra, divae, coluere mentes,
Vestrosque ornamenta, sanctumque voti, tuos.
Sed, quia nunc aevi munera redimuntur,
Temporis ineunte sacerdotium novum invenitur;
Ad haec omnia pariter ingenia studiorum
Sit digna vestrum cultus et honorem.
Namque hoc virtutis erat exemplar in illo,
Quem laetus animos adhuc vates colimus;
At quae praeter ea piae sunt, Musae, vestrae,
Quae nec divinae potius dulcia norint.